تعاریف :

1-     منظور از مواد دارویی ، خوراکی ، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی کلیه مواردی است که مشمول قانون مربوط به مواد دارویی ، خوراکی ، آشامیدنی ، آرایشی ، بهداشتی و امور پزشکی مصوب 1334 و اصلاحیه های بعدی آن می شوند .

2-     منظور از تبلیغ یا آگهی ، انتشار هرگونه اعلانی است که از طریق رسانه های عمومی و خصوصی دیداری و شنیداری ازقبیل رادیو ، تلویزیون ، شبکه های ماهواره ای ، مطبوعات ، سینما ، اینترنت ، اینترانت ، شبکه های صوتی تصویری سازمانی و تولیدات چاپی مانند برگه های کاتالوگ ، بروشور ، دفترچه های راهنما ، بسته بندی ، برچسب ، کارت ویزیت و نیز بیلبورد ، نمایشگاه ، اسلاید ، بانکهای اطلاعاتی و نظایر آنها برای معرفی مواد ، کالاها و خدمات مشمول این دستورالعمل صورت می گیرد .

فصل اول ـ تبلیغ دارو و مولد خوراکی ، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی :

ماده 1 ـ منحصراً تبلیغات محصولاتی مجاز است که اشخاص و یا مؤسسات مربوطه قبلاً پروانه تأسیس ، بهره برداری ، ساخت یا مجوز ورود و توزیع محصول موضوع آگهی را از وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و سایر مراجع ذیصلاح اخذ نموده باشند .

ماده 2 ـ تبلیغ داروها و نیز ذکر خواص درمانی در تبلیغات مواد خوراکی ، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی در رسانه های عمومی ممنوع است .

تبصره 1 ـ آگهی و تبلیغات داروها و خواص درمانی مورد تأیید وزارت بهداشت درصورتی که صرفاً برای صاحبان حرف پزشکی و مؤسسات مربوطه قابل استفاده باشد بلامانع است .

تبصره 2 ـ چنانچه در پروانه ساخت یا مجوز واردات این مواد شرایط خاصی درج شده باشد باید در تبلیغات آن فرآورده تصریح شود .

ماده 3 ـ درج هرنوع آگهی برای تجویز یا فروش داروها ، از طریق تعیین پورسانت یا تعیین جایزه جهت تشویق به تجویز یا خرید یا روش های مشابه ممنوع است .

ماده 4 ـ ضوابط مربوط به تغذیه با شیر مادر مندرج در دستورالعمل ماده 2 قانون ترویج تغذیه با شیر مادر لازم الاجراست .

ماده 5 ـ استفاده از آرم و تأییدیه های مؤسسات استاندارد داخلی و خارجی مورد تأیید سازمان نظام پزشکی و وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی که صرفاً تأیید کننده محصول بوده و جنبه اطلاع رسانی داشته باشد ، بلامانع است .

تبصره ـ تبلیغ آن دسته از مواد خوراکی ، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی که استاندارد آنها اجباری اعلام شده ، علاوه بر سایر مدارک ، منوط به داشتن پروانه کاربرد علامت استاندارد کالا و تحقیقات صنعتی است .

فصل دوم ـ تبلیغ امور پزشکی :

ماده 6 ـ کلیه صاحبان حرف پزشکی و وابسته پزشکی اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی و مؤسسات پزشکی پس از اخذ پروانه های لازم ، برای تبلیغات خدمات مربوطه موظف به اخذ مجوز کتبی از سازمان نظام پزشکی هستند .

ماده 7 ـ اعضای سازمان در آگهی صرفاً می توانند ، نام ، نام خانوادگی ، تخصص ، نشانی محل کار ، درجه دانشگاهی ، عناوین مندرج در پروانه مطب یا دفتر کار ، شماره تلفن و Email و سایت اینترنتی خویش را صرفاً جهت اطلاع رسانی درج نمایند . همچنین ذکر خدماتی که طبق مجوز مراجع قانونی ارائه آنها توسط فرد موردنظر مجاز است در آگهی بلامانع می باشد . استفاده از اشکال مختلف و یا عناوین اضافی غیرمجاز در آگهی ممنوع است .

ماده 8 ـ پزشکان و دندانپزشکان عمومی ضمن قید عناوین موجود در پروانه مطب می توانند سه رشته مصوب طبابت مورد علاقه خود را بدون ذکر کلمه تخصص در آگهی نام ببرند . کسانی که در یک رشته تخصصی مدرک اخذ نموده اند و مایلند در یکی از شاخه های آن رشته فعالیت نمایند می توانند شاخه فرعی رشته تخصصی خود را بدون ذکر کلمه فوق تخصص در آگهی بیاورند .

ماده 9 ـ مؤسسات پزشکی در تبلیغات صرفاً مجاز به استفاده از عناوینی هستند که طبق پروانه اخذ نموده اند .

ماده 10 ـ درج هرگونه تبلیغات گمراه کننده ممنوع می باشد و مرجه تشخیص آن هیأت مدیره نظام پزشکی محل می باشد .

ماده 11 ـ استفاده تبلیغاتی از صحنه هایی که مضر سلامت و بهداشت و به نوعی مروج آنهاست ممنوع است .

ماده 12 ـ متقاضیان تبلیغات مواد و خدمات موضوع این دستورالعمل موظفند قبل از انتشار تبلیغات ، مجوز کتبی از سازمان نظام پزشکی کسب نمایند .

تبصره : سازمان نظام پزشکی موظف است حداکثر ظرف مدت 15 روز نسبت به بررسی و صدور مجوز اقدام نماید .

ماده 13 ـ در مواردی که متقاضی آگهی ، به عدم صدور مجوز آگهی معترض باشد موضوع توسط هیأت مدیره سازمان نظام پزشکی محل بررسی و اتخاذ تصمیم خواهد گردید .

ماده 14 ـ اعتبار مجوزهای موضوع این دستورالعمل تا 6 ماه می باشد . بدیهی است هر زمان که یکی از شرایط لازم برای تبلیغات مقتضی گردد ، اعتبار مجوز موردنظر نیز پایان می یابد .

ماده 15 ـ تعرفه بررسی و صدور مجوز تبلیغات موضوع این دستورالعمل سالانه توسط شورای عالی نظام پزشکی تعیین و ابلاغ می گردد .

ماده 16 ـ کلیه متخلفان از این دستورالعمل اعم از متقاضیان تبلیغات ، رسانه ها و چاپخانه ها در مراجع قضایی و انتظامی ذیصلاح با شکایت سازمان نظام پزشکی محل تحت پیگرد قانونی قرار می گیرند .

ماده 17 ـ تمام و یا آن قسمت از آئین نامه هایی که مغایر با این دستورالعمل است ملغی می باشد و آئین نامه ها و ضوابط قبلی که با این مقررات مغایرت نداشته باشد به قوت خود باقی است .

این آئین نامه در 17 ماده و 4 تبصره در تاریخ 3/4/85 به تصویب شورای عالی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران رسیده و از زمان ابلاغ لازم الاجراست .