کمی نزدیک به جدی:

انتخابات شورای اسلامی برای هیچکس حسن نداشت، حداقل این حسن را داشت که من یک چیزهای جدیدی را تجربه کردم.

در این انتخابات ثابت شد در کشور ما پول در انتخابات مهم است اما حرف اول را نمی زند. زیبایی و آرایش کاندیدا جالب است!!اما تعین کننده نیست.

شعارها مهم هستند اما همه چیز نیستند.

اینجا متاسفانه حرف اول را نژاد و قوم میزند و نه صلاحیت.اینجا حتی حزب و دسته هم چندان تعیین کننده نیست.ائتلاف های مختلف هم همینطور.

اینجا میتوانی با خرج پول به شیوه های مختلف در و دیوار شهر را کاغذ دیواری عکس خودت کنی، می توانی با دعوت از هنرپیشگان مطرح ستاد را شلوغ کنی،با شام و ناهار دادن بله قربان گوها را زیاد کنی،میتوانی با نظر سنجی های ساختگی اوضاع را تاحدی متشنج کنی.و.....کارهایی که در شهرهای مختلف ایران انجام شد (و میدانم در گرگان جواب ندادند.)

کمی نزدیک تر به جدی:

در تبلیغات سیاسی یا مقبولیت عمومی یا پرو پاگاندا مهمترین چیز که متاسفانه توجه نمیشود همان"مقبولیت عمومی" است.

در فروش کالا میتوانید با تبلیغات پر فشار و یک برنامه ترویجی مناسب به سرعت سهم بازار خوبی برای خود دست و پا کنید(غالبا"). اما در پرو پاگاندا اولین و مهمترین اصل،مقبولیت عمومی است که سایر موارد و برنامه های تبلیغی باید بر اساس آن تعریف شوند.(البته ممکن است به طور استثنا و یا از سر عمد و لجبازی مردم نمونه هایی از صندوق بیرون بیاید که عمومیت ندارد.).

در پرو پاگاندا تبلیغ" چهره به چهره "بسیار مهم است.(نمونه:احمدی نژاد).در این وادی خواست قلبی و قبلی از کاندیدا بسیار مهم است.

در تبلیغ انتخاباتی خیلی چیزهای دیگر مهم است که ننویسم بهتر است.(مثل اسپری بر اراده مردم)