حریر
اندکی از تبلیغات و ....
جمعه پنجم بهمن 1386
سانسور
گاهی در پوستین خود چنان غرق میشویم که از خود بی خود و در انزوای خود حیران می مانیم.
در این حال نه صدایی هست نه نگاهی و نه امتداد بانگی برای نالیدن در کنجی به خلوتی اندیشه ای ژرف.
اکنون دیر زمانی است که احساس شرم میکنم؛ چرا؟! به تو خواهم گفت:
سانسور کرده ام. اندیشه ام و ...
وای که میترسم بگویم توتمم،قلمم را.
من؛ خودم را سانسور کرده ام.
نوشته شده توسط احمد
در 7:55 بعد از ظهر | لینک ثابت
•
